کتيبه‌نويسي، يکى از شکل ها و گونه‌هاى خوشنويسى است که در تزئينات معمارى بخصوص در دورهٔ اسلامى بسیار رواج داشته است. در کتيبه‌نويسى بيشتر از خط هاعربى و کوفى استفاده شده است. از دلايل اين کار اتصال حروف به يکديگر در خطوط عربى است و اين پيوستگى با خطوط عمودى ساختمان آهنگى ايجاد مى‌کند و خطوط افقى ايجاد توازن مى‌نمايد.