21/10/2020

نمیک

گروه پژوهشی توسعه فناوری نمیک

Levisticum officinale

انجدان (نام علمی: Levisticum officinale) گیاهی است علفی و دارای ساقه ضخیم استوانه است به...

انجدان

(نام علمی: Levisticum officinale) گیاهی است علفی و دارای ساقه ضخیم استوانه است به قطر سه تا چهار سانتیمتر و به ارتفاع یک تا دو متراست. این گیاه برگهایی ضخیم، گوشتدار، منقسم به برگچه‌هایی با ظاهر لوزی شکل و دندانه‌های نامساوی به رنگ سبز تیره و منتهی به دمبرگ استوانه‌ای مشخص دارد.

گلهای انجدان رومی بسیار کوچک به ابعاد سه میلی‌متر، به رنگ زرد و مجتمع به صورت چتر مرکب به دوازده شعاع نابرابر هستند و زنبورعسل از گلهای آن، غذای پرارزشی به دست می‌آورد. قسمت مورد استفاده گیاه ریشه آن است که بویی معطر و طعمی تلخ، گزنده و کمی شیرین دارد و دارای خواص دارویی بسیار است.

 

مصارف دارویی انجدان

ریشه انجدان رومی معده را تقویت می‌کند و هضم کننده غذاست و مصرف آن در نارسایی‌های کبدی و کلیوی موثر است.

این گیاه با نام دیگر کاشن در از بین بردن بیماریهای پوست مفید است و ضعف عمومی را برطرف می‌کند. مصرف انجدان رومی در آب آوردن بافت‌های بدن، آب آوردن قوزک پا، ورم کلیه، ورم مثانه، دفع ادرار، رماتیسم موثر ذکر شده است.

این گیاه درمیان سبزی‌های اروپایی‌ها جایگاه ویژه‌ای دارد. مزهٔ آن مانند کرفس است.

 

پراکنش جغرافیایی انجدان در ایران

انتشار جغرافیایی این گیاه در مناطقی مانند مازندران، گیلان، آذربایجان، تهران و خراسان ذکر شده‌است. مرکز پیدایش این گیاه انجدان اراک می‌باشد.

مشخصات ظاهری انجدان:

گیاهی است علفی و پایا با ساقه‌ای ضخیم و استوانه‌ای به ارتفاع حدود یک و نیم متر گاهی موارد بیشتر، برگ‌های آن ضخیم، گوشتدار و تقسیم شده به برگچه‌های لوزی شکل، دندانه‌دار و نامساوی و رنگ برگ‌ها سبز تیره و براق می‌باشد. گلهایش مجتمع به صورت چتر مرکب، کوچک و زردرنگ هستند. میوه آن بیضویِ دراز، زرد رنگ گاهی موارد مایل به قهوه‌ای و پس از رسیدن بسیار معطر می‌باشد.

Levisticum officinale

طبیعت انجدان:

طبق نظر حکمای طب سنتی طبیعت آن خیلی گرم و خشک است.

 

رویش جغرافیایی انجدان:

در اغلب نواحی معتدله اروپا، آسیا و آمریکا و در ایران بیشتر در استان‌های کرمان، هرمزگان و فارس انتشار دارد.

 

ترکیبات شیمیایی و مواد موجود در ریشه و میوه:

در ریشه گیاه رزین، اسانس (شامل ترپینئول، اترها، اسید استیک، اسید والرینیک، بنزوئیک اسید، میریستیک اسید، پینن، دیپانتن و غیره)، انواعی از قندها و مالیک اسید وجود دارد. در میوه آن نیز اسانسی با ترکیب شیمیایی شبیه اسانس ریشه یافت شده است.

بخش مورد استفاده:

ریشه و تخم (میوه)

نحوه مصرف انجدان:

معمولاً ریشه و تخم انجدان را به صورت دم کرده یا جوشانده استفاده می‌کنند و در طب سنتی برای درمان بیماری‌ها نحوه و مقدار مصرف را پزشک تشخیص داده و تجویز می‌کند.

 

خواص و نحوه مصرف انجدان رومی (کاشم) به شرح زیر میباشد:

مغز، اعصاب و روان

1.تقویت حافظه

2.رفع فراموشی و کند ذهنی و عقب ماندگی

3.چشم، گوش، حلق و ریه

4.رفع بوی بد دهان

5.درمان برونشیت مزمن

6.درمان سرفه و مشکلات ریه (با نبات به مقدار مساوى)

کبد و طبایع

1.درمان رماتیسم

2.درمان نارسایی‌ کبد

3.رفع بلغم و سردی معده

گوارشی

1.مفید در هضم غذا

2.تقویت دستگاه گوارش

مجاری ادراری

1.درمان نارسایی‌ کلیه

2.درمان ورم کلیه و مثانه

پوست و مو

1.درمان بیماریهای پوست

زنان

1.زایش شیر مادران

مردان

1تقویت جنسى

متفرقه

1.رفع ضعف عمومی

2.رفع آوردن قوزک پا

3.رفع آب آوردن بافت‌های بدن

نکته:🔺مصلح آن در مثانه تخم خربزه و در روده؛ صمغ عربى.

عوارض

برای مثانه و روده مضر است.

 

دانشنامه نمیک از تمامی هنردوستان ،اساتید ایران برای پیشرفت ایران عزیزمان در تمامی زمینه ها دعوت به همکاری می نماید شما عزیزان با با دادن نظر و ارسال اطلاعات تکمیلی خود در این زمینه برای پیشرفت کشور عزیزمان در علم و فن آوری میتوانید باعث پیشرفت و تکامل کشور شوید

راهای ارتباط با ما

ایمیل : info@nmik.ir

برای سهولت ارسال نظرات و ارتقاء دانشنامه شما همچنین میتوانید متن و عکسهای خود را در وات ساپ با این شماره :09014465636 ارسال نمایید.

با تشکر تیم نمیک

نویسنده:حامدخباز